.....เพราะว่ารัก เพราะว่าฝัน ฉันก็เลยทุ่มเทหมดใจทุกสิ่ง
  ทุกวันนี้ความเป็นจริงที่โหดร้าย โลกมันไม่เคยลืมรักฉัน   
  คำว่ารัก คนที่เคยมาบอกไว้ไม่ทันไร...ก้อลืมทุกสิ่ง
  จะรักทำไม ให้มันทำร้ายใจตัวเอง
  ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้วพอที ~ไม่มีที่จริงจัง ~
  เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ เธอมากไป วันนี้จึงเจ็บช้ำ
  ยิ่งรักจริง ฉันช้ำใจทรมาน มันทรมาน
  ต่อจากนี้เตือนตัวเองให้จำไว้ ...ไว้ใจใครหมดใจไม่ได้
  เพราะรัก จึงได้ไว้ใจ เพราะรักเธอจึงไม่รักใคร

                                            ............................................................................................................................................................

นาฬิกายังหมุนเวียนไป วันเวลาผ่านไปทุกวัน
แต่เรื่องราวของฉันก็ยังเหมือนเดิมทุกๆอย่าง
เคยมีคนเดินเข้ามาคุย เคยมีคนสบตาทักทาย
แต่ไม่มีคนไหนที่คอยอยู่ข้างเคียง
ในวันที่ฉันเหงาใจ ในวันที่ฉันท้อใจ
แค่มีใครซักคน อยู่ข้างๆฉัน
คนมันอ่อนล้า ทั้งใจหวั่นไหว
อยากมีใครดูแลหัวใจในวันที่เหงา ในวันที่เศร้า
และคอยให้ความรัก ช่วยเป็นแรงกำลังให้หัวใจ
 อีกนานสักเท่าไร หนึ่งคนที่หัวใจฉันรอ
ยังคงเจอเพียงภาพเดิมๆ
ในเวลาที่ฉันเสียใจ…ก็ไม่เคยมีใครเข้ามากอดฉันเลย

                     ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

  เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
  กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้
  ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี
  ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป
  บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
  ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
  ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
  อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
  แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ
  มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ
  วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป
       ..........กอดความเหงาไว้กับใจ........                 

 เหนื่อยจังเลย ....ไม่อยากทำไรแล้ว ฮือๆๆๆ  

 เมื่อไหร่จะเข้าใจกานซักที  

 จะเป็นอย่างนี้อีกนานมั้ย...รึว่าจะเป็นตลอดไป

 คุยกันได้มั้ย  จะใจร้ายไปถึงเมื่อไหร่  

 เหนื่อย....ใจและทรมานกับการเงียบหาย การจากกัน
(T_T)

ไม่ค่อยได้อัพเลยอ่ะ…แบบว่าไม่ค่อยว่าง

เพื่อนที่แต๊กรักทุกๆคน เมลช้านโดนบล็อก....ฮือๆๆๆ

ทำไมหรอ กรูมันเป็นคนไม่น่าคบไม่น่าคุยด้วยขนาดนั้นเชียว

ไม่เข้าใจอ่ะ ไม่อยากคุยก้อบอกกันดิว่ะ ทำไมต้องทำแบบนี้

อีกอย่างช้านผิดเองแหละที่ไม่โง่มาก  เลยรู้ว่าเขาบล็อค

ถ้ากรูโง่กว่านี้อีกนิด คงไม่รู้และก้อไม่คิดอะไร และก้อทำตัวไร้เดียงสาไปวันๆ

ปล.ถ้าคนที่บล็อคช้านได้เข้ามาอ่าน  ก้อให้รู้ไว้นะว่าเสียใจว่ะ

และพร้อมที่จะรับฟังเหตุผลทุกอย่าง มีไรคุยกันได้นะ

โตๆเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว อย่าทำแบบนี้เลย ถ้ามันลำบากใจที่จะคุยกันก้อเม้นมาบอก

ช้านปรับตัวได้ทุกสถานการณ์ ไม่อยากบอกเจอมาเยอะ.....แม่งเซ็งว่ะ

...เธอผ่านมาและฉันก้อผ่านไป แต่ทำไมมันคล้ายเป็นคนคุ้นเคย

เหตุบังเอิญนำเราให้พบกัน แปลกที่ฉันใจผูกพันแต่ก้อทำเฉยเมย

กลับมายืนซ้ำที่เดิม ก้อไม่อาจลืมวันนั้นได้เลย...ฝังใจ

แล้วเธอจะมาอีกมั้ย ฉันรอด้วยใจหวั่นไหว เหมือนวันที่เจอได้มั้ย

ยังอยากให้เธอย้อนมา ฉันคงจะทนไม่ไหว เพราะเธอที่เคยสบตา

อยู่ในใจคล้ายที่ฝันตลอดมา...ว่าเป็นเธอ...ที่ฉันรอ

อยากบังเอิญให้เหมือนเดิมอีกที แต่คราวนี้ตัวฉันคงไม่เฉยชา

จะไม่เป็นแค่คนที่เดินผ่าน จะไม่ยอมเป็นอีกวันที่ปล่อยเธอลับตา

 กลับมายืนซ้ำที่เดิม ก้อไม่อาจลืมวันนั้นได้เลย...ฝังใจ

แล้วเธอจะมาอีกมั้ย ฉันรอด้วยใจหวั่นไหว เหมือนวันที่เจอได้มั้ย

ยังอยากให้เธอย้อนมา ฉันคงจะทนไม่ไหว เพราะเธอที่เคยสบตา

 อยู่ในใจคล้ายที่ฝันตลอดมา...ว่าเป็นเธอ...ที่ฉันรอ

*_*.....*_*

ชอบเพลงนี้มากๆ เพื่อนๆลองหามาฟังนะ

" และเธอจะมาอีกไหม " ของ Girl

เพิ่งเปิดเรียนได้อาทิตย์เดียว แต่ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่าเปิดมาแล้วเป็นเดือน

ตารางเรียนที่แสนจะโหดร้ายทำให้ท้อใจ...ในความโชคร้ายก้อมีสิ่งดี บ่ายวันศุกร์ไม่มีเรียน อิอิ

แต่ดีใจไปไม่ได้หรอกนะ เพราะมีนัดเรียนเสาร์-อาทิตย์ ด้วยอ่ะ...อะไรวะเนี่ย

ขอบ่นอีกนะเมื่อวานมีเชียร์ที่คณะวันแรก ช้านดันเป็น staff พยาบาลได้ยืนในห้องเชียร์ 2 ชั่วโมง

พระเจ้า!!! มันช่างทรมานเหลือเกิน ไม่รู้ว่ามาเป็น staff พยาบาล รึต้องให้คนอื่นมาพยาบาล

เหนื่อยมากๆๆๆๆ ปวดเมื่อยไปทั้งตัว กลับถึงบ้าน 5 ทุ่งหลับทั้งชุดนศ.และนอนถือโยเกิร์ต เหอๆเน่าชิบ 

แต่ไม่ถึงเช้านะตื่นตี 3 นั่งกินโยเกิร์ตถ้วยนั้นก่อนอาบน้ำและก้อนอนต่อด้วยความเมื่อยล้า....ฮือๆๆๆ เหนื่อยยยยยย

+_+ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่เหน็ดเหนื่อยกะการเรียนและการทำงานน๊าค๊า....สู้ๆต่อไป +_+